Ἡ ἐξαίρετος ρίζα ἡβλαστήσασα φυτόν ἀγλαόκαρπον καί ἀειθαλές τήν ὑπερύμνητον Θεοτόκον, ἐξ ἤς προῆλθεν ὁἀρχηγός τῆς ζωῆς καί τελειωτής τῆς πίστεως Ἰησοῦς Χριστός· ἡπολυρρυτος βρυσις, ἐξ ἤς προῆλθεν ὡς χειμάρρους τρυφῆς καί ποταμός εἰρήνης ἡ εὐλογημένη ἐν γυναιξίν, ἡἀναβλύσασα τήν ἄβυσσον τῶν ἀγαθῶν καί τό ἀπέραντον πέλαγος τῆς ἀγαθότητος καί ἀτελεύτητου μακαριότητος· ἡ προορισθεῖσα κυοφορῆσαι τήν λαμπροτέραν ἀσυγκρίτως τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων,ἤν προεῖδον καί προηγόρευσαν αἵπροφητικαί σάλπιγγες· ἡγνωριζόμενη ἐκ τοῦ καρποῦ αὐτῆς, τῆς βασιλίδος τῶν Ἀγγέλων καί ὑψηλοτέρας ὑπαρχούσης τῶν οὐρανῶν, ὡς σκεῦος ἐκλογῆς τοῦἉγίου Πνεύματος καί χάριτος δοχεῖον διαυγέστατον· ἡ τῆς δικαιοσύνης καί ἀμέμπτου βιοτῆς καί πολιτείας εἰκών καί σωφροσύνης λειμών εὐωδής καί ἠδυπνεῦστος· ἡ ἐκπληρώσασα τά ἐν τῷ νόμω προστάγματα ἐν εὐθύτητι καρδίας καί ζεούση εὐλαβεία καί πάση ἀκριβεία μετά τοῦ μακαρίου αὐτῆς ὁμοζύγου καί θεοφόρου Ἰωακείμ· ἡ νεύσει θεία συλλάβουσα ἐν ἡλικία προβεβηκυία καί τέξασα τήν πρό αἰώνων προορισθεῖσαν γενέσθαι Μητέρα Θεοῦ· ἡ τοῦπανοικτήρμονος καί πανευϊλάτου Θεοῦ προμῆτορ, ἡ ἑτοίμη ἀντίληψις καί προστασία τῶν εἰς σέ καταφευγόντων ἐκ πίστεως, ἡπαραμυθία τῶν καταπονουμένων καί ἀνάψυξις τῶν τεθλιμμένων, ἡτάς ἀτεκνούσας καί στειρευούσας γυναίκας εὐτεκνούσας ἀποδεικνύουσα τή τοῦ Ἐγγονοῦσου χάριτι, προσδεξαι καί τήν δέησιν ἠμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν καί τήν δυσθυμίαν τῆς ἀπαιδίας τῶν ἱκετῶν σου εἰς εὐθυμίαν παιδοποιϊας μεταποίησον.

Δός καρπόν κοιλίας τοῖς ἐπικαλουμένοις σέ διαλύουσα αὐτῶν τῆς ἀκαρπίας τόν γνόφον καί ταῖς ἀτεκνούσαις γυναιξίν ὡς λυτήριον στειρότητος εὐτέκνους ποίησον ταῖς μακαρίζουσαις σέ καί δοξολογούσαις τόν Θεάθρωπον Ἐγγονόν σου καί ἠμῶν Πλάστην καί Κύριον.

Ναί, μακαρία καί χαριτόβρυτε Ἄννα, ἡ πάσιν ὡς σελήνη πλησιφαής ἐκπέμπουσα τό γαλήνιον καί ἱλαρόν φῶς τῶν ἐν σοῖθεοσδότων δωρεῶν, ἡ τῆς Σάρρας ἀναδειχθεῖσα τιμιωτέρα, τῆς Ἄννης τοῦ Σαμουήλ λαμπροτέρα, τῆς Ἐλισάβετ ἐνδοξοτέρα καί πάσων τῶν δικαίων γυναικών, ὧν ὁ νόμος εὔφημον ποιεῖται μνείαν ἀξιωτέρα καί ὡς ἐκ τούτου πολλῆς τιμῆς καί χάριτος ἀξιωθεῖσα, πλῆσον χαρμονῆς καί ἀγαλλιάσεως τάς καρδίας τῶν εἰς σέ καταφευγόντων καί δός τήν χάριν σου τοῖς/τῆ/ταῖςδούλοις/η/αις σου, (...μνημόνευσις ονομάτων) τοῖς/τῆ/ταῖςἀπεκδεχομένοις/η/αις τήν σήν ταχίνην ἀρωγήν καί βοηθείαν, διανοίγουσα τῶν/τῆς γυναικῶν/ός αὐτῶν/τῆς τήν γαστέρα, ἴνα διά τῆς σῆς μεσιτείας καί ἀντιλήψεως τύχωσιν/η τοῦ ἐφέτου τῆς συλλήψεως τέκνου καί δοξάσωσιν/η τό πανάγιον ὄνομα τοῦΘεανθρώπου Ἐγγονοῦ σου καί Σωτῆρος ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· Ὤπρέπει πάσα δόξα, τιμή καί προσκύνησις σύν τῷ ἀνάρχω αὐτοῦΠατρί καί τῷ παναγίω καί ἀγαθῶκαί ζωοποιῶ αὐτοῦ Πνεύματι νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Αμήν.